Kışın Ortasında Başlayan Sessiz Panik
Kayseri’nin kışı her zaman sert olur ama bu yıl sanki biraz daha içe işliyordu. Sabahları pencereye vurup buz tutmuş camı kazıdığımda, dışarıdaki dünya bana uzak bir masal gibi geliyordu. 25 yaşındayım. Yalnız yaşıyorum. Küçük bir apartman dairesi, eski bir kombi ve sürekli aynı rutine bağlanmış günler… Bir de içimde sürekli büyüyen o garip huzursuzluk.
O gün işten erken çıkmıştım. Yorgundum ama garip bir şekilde eve gidip sıcak bir duş almak bana iyi gelecek gibi hissetmiştim. Kapıyı açtığımda ilk dikkatimi çeken şey sessizlik oldu. Normalde kombi hafif bir uğultu yapardı ama bu kez ses fazla keskin, fazla baskındı.
Sonra onu gördüm.
Kombi ekranındaki bar göstergesi… normalin çok üzerindeydi.
“Kombi su barı fazla olursa ne olur?” diye ilk kez gerçekten korkarak düşündüm
O an internetten okuduğum cümleler zihnime üşüştü. “Basınç yükselirse sistem zarar görebilir.” “Güvenlik ventili devreye girer.” “Su tahliyesi olur.” Ama bunlar sadece kelimeydi. Şimdi ise gerçekti.
Ekrandaki kırmızıya yakın sayı, sanki bana bağırıyordu. 2.8 barı görmüştüm. Normalde 1.5 civarında olması gerektiğini biliyordum. Birden içimde garip bir panik yükseldi. Sanki kombi patlayacak değil de, benim iç dünyam patlayacak gibiydi.
Elimi kombiye uzattım ama geri çektim. Ne yapacağımı bilmiyordum.
İlk yanlış hamle ve büyüyen telaş
Balkona çıktım, soğuk yüzüme çarptı. Ellerim titriyordu. “Sakin ol” dedim kendime ama o kelime hiç işe yaramadı. İçeri geri döndüm ve en mantıklı şeyin suyu boşaltmak olduğunu düşündüm. Altındaki tahliye vanasını hafifçe çevirdim.
Bir anda ince bir su akışı başladı.
O an içimde garip bir rahatlama oldu. “Tamam” dedim, “kontrol bende.”
Ama işte o kontrol hissi çok kısa sürdü.
Su azaldıkça bu kez peteklerden garip sesler gelmeye başladı. Tıkırtılar, içten gelen metalik genişleme sesleri… Ev bir anda bana yabancılaştı. Sanki yıllardır yaşadığım yer değil de, yanlış bir şeye dokunduğum bir makine odasıydı.
Geceye Sarkan Endişe
Saat ilerledikçe bar değeri düşmeye başlamıştı ama bu kez başka bir sorun vardı: sistem dengesizdi. Peteklerin biri sıcak, diğeri soğuktu. Mutfaktaki radyatör neredeyse buz gibiydi.
Oturup koltuğa çöktüm. Telefon elimdeydi ama kimi arayacağımı bile bilmiyordum. Babam olsa hemen çözerdim derdi ama o şehir dışındaydı. Arkadaşlarım mı? Onlar da böyle şeylerden anlamazdı.
Kendi kendime kaldığımda fark ettim: aslında en çok yalnızlık korkutuyordu beni.
Kombi sadece bir cihaz değildi o an. Sanki hayatımda kontrol edemediğim her şeyin sembolü olmuştu.
Kayseri gecesi ve içimde büyüyen düşünceler
Dışarıdan rüzgârın sesi geliyordu. Camın kenarında buz kristalleri oluşmuştu. O an düşündüm: İnsan hayatı da böyle mi? Fazla yüklenince basıncı artıyor, bir yerden patlak veriyor mu?
Kombi su barı fazla olursa ne olur diye araştırırken okuduğum teknik açıklamalar bir anda hayatımın metaforuna dönüşmüştü. Fazla basınç… taşan su… zorlanan sistem…
Ben de öyleydim sanki.
İş, gelecek kaygısı, yalnızlık, sürekli ertelenen hayaller… Hepsi içimde bir basınç oluşturuyordu. Belki de bu küçük cihaz bana kendimi hatırlatıyordu.
Gece yarısı gelen kırılma anı
Saat 02.17’ydi. Uyuyamıyordum. Kombiye tekrar baktım. Bu kez bar 1.6’ya düşmüştü. Ama içimdeki huzursuzluk düşmemişti.
Bir anda anladım ki sorun sadece fazla su değildi. Ben yanlış müdahale etmiştim. Sistemi bilmeden kurcalamıştım ve bu bana pahalıya patlayabilirdi.
O an içimde bir hayal kırıklığı yükseldi. Kendime karşıydı bu.
“Niye hemen her şeyi çözmeye çalışıyorsun?” diye fısıldadım kendi kendime.
Cevap yoktu.
Sabaha Karşı Gelen Sessizlik
Sabah olduğunda ev daha farklıydı. Kombi artık daha düzenli çalışıyordu ama ben aynı değildim. Kahvemi yaparken sürekli ona bakıyordum. Sanki küçük bir savaşın ardından barış yapılmış gibiydi.
Ama içimdeki şey hâlâ tam olarak düzelmemişti.
O gün işe gitmedim. Pencereden dışarı bakarken Kayseri’nin gri gökyüzü bana daha da ağır geldi. İnsan bazen dışarıdaki havayı değil, içindeki havayı taşıyamıyor.
Küçük bir cihazdan büyük bir ders
Sonra bir ustayı aradım. Akşam geldiğinde sadece birkaç dakika içinde sorunu çözdü. Bana baktı ve gülümsedi:
“Basınç yükselmiş, fazla suyu atmış. Ama sen biraz fazla kurcalamışsın.”
O cümle basitti ama içimde bir yere dokundu.
Evet, fazla kurcalamıştım. Hem kombiyi hem kendimi.
Usta giderken ev tekrar sessizliğe büründü. Ama bu kez sessizlik kötü değildi. Daha çok düşünceli bir sessizlikti.
İçimde kalan uzun düşünce
O akşam defterimi açtım. Uzun zamandır yazmamıştım. Kalemi elime aldığımda fark ettim ki aslında anlatacak çok şey birikmiş.
Kombi su barı fazla olursa ne olur sorusu artık teknik bir merak değil, hayatımın küçük bir özeti gibiydi.
Fazla yüklenince sistem zorlanıyor.
Zorlandıkça ses veriyor.
Ses duyulmazsa taşma oluyor.
Ben de içimdeki sesleri uzun süredir duymuyordum.
“Kombi su barı fazla olursa ne olur” konusundaki yazımızı okuduğunuz için teşekkür ederiz. Cuka olarak sizlere her zaman kaliteli içerik sunmaya devam edeceğiz.
Yalnızlık, Basınç ve Öğrenilen Sakinlik
Sonraki günler daha farklı geçti. Kombiye daha az bakar oldum ama hayatıma daha çok bakmaya başladım. Küçük şeylerin aslında ne kadar önemli olduğunu fark ettim.
Bir cihaz bile dengesini kaybettiğinde bütün evi etkiliyorsa, insanın iç dengesi neden bu kadar önemsiz olsun ki?
O gece yaşadığım panik bana şunu öğretti: her şeyi hemen çözmeye çalışmak bazen işleri daha da karmaşık hale getiriyor.
Bazen sadece durmak gerekiyor.
Kendimle yaptığım sessiz anlaşma
Artık bir şeyler ters gittiğinde hemen müdahale etmiyorum. Önce izliyorum. Anlamaya çalışıyorum. Tıpkı o gün kombinin ekranına bakıp ne olduğunu anlamaya çalıştığım gibi.
Ama bu kez korkarak değil, öğrenerek.
İçimde hâlâ iniş çıkışlar var. Hayat düz bir çizgi değil zaten. Ama en azından artık biliyorum: fazla basınç her şeyi zorlar, ama doğru denge her şeyi taşır.
Ve ben o dengeyi hâlâ öğreniyorum.
Daha Fazlası İçin: Başı açık olan bir insanın namazı kabul olur mu ?