Çift Kökte İşaret Değişir Mi?
Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, gözlerim hep aynı yeri, aynı köşeyi arar. Birkaç yıl önce, o köşe, hayatımın en karmaşık sorularına verdiğim cevapları bulduğum yerdi. Şimdi, o köşe sadece hatırlatıyor. Bazen bir düşünce, bir kelime, bir işaret o kadar büyür ki, sanki bütün hayatın anlamı orada gizliymiş gibi hissediyorsun. İşte “Çift kökte işaret değişir mi?” sorusunu ilk kez o gün sordum.
O An, O Duygu
Bir kış akşamıydı. Kayseri’nin soğuk rüzgarı, cama vurdukça içimde garip bir şeyler hareket ediyordu. Öğle vakti çıkıp yürüyüşe çıktım, yanımda Defne de vardı. Defne, yıllardır hayatımda olan, her şeyimi bildiğim ama yine de her zaman şaşırtan bir arkadaşım. Bir şekilde birbirimizi anlamamız zor değildi; bir bakış, bir gülüş, bazen bir sessizlik… İşte o gün de öyleydi. Her şey sessizdi, sadece rüzgarın sesi vardı ve Defne’nin gözlerinde bir soru. Ama o soru, bir kelimenin ötesindeydi, çok derin bir şeydi.
“Bence artık biz de sorularımıza daha fazla kafa yormalıyız, değil mi?” dedi, yavaşça yürürken.
O an anladım ki, Defne, başka bir şeyden bahsediyordu. Sadece kelimeleri değil, duygularını da anlatmaya çalışıyordu. Bir zamanlar birlikte yazdığımız günlüğümüzü hatırladım. O günlüğü açtığımda, her sayfada Defne’nin ne kadar cesur olduğunu bir kez daha gördüm. Ama her sayfada benim de aynı şekilde kendimi savunduğum anlar vardı. Bazen basit bir soru, bazen karmaşık bir yanıt…
Çift Kökte İşaret Değişir Mi?
Defne’nin gözlerindeki o soruyu fark ettiğimde, içimde bir şeyler değişti. Hemen, o eski günlüğü açıp defterin bir köşesine şu cümleyi yazdım: Çift kökte işaret değişir mi?
Ama ne demekti bu? Bir soru işaretiyle başlayan bir düşünce, her yönüyle karmaşık olmalıydı. Defne’nin bana sorduğu o derin soruyu şimdi ben kendime soruyordum. Gerçekten değişir mi? Bir şeyin iki ucu olabilir miydi? Bir işaretin anlamı farklı olabilir miydi?
Yavaşça geri adım attım, başımı kaldırıp Kayseri’nin karanlık gökyüzüne baktım. İşte o an, sanki tüm sorularım kayboldu ve bir tek bu vardı. Kendi içimde bir çıkmazdaydım. İki farklı köşe arasında gidip gelirken, bir seçim yapma zorunluluğu vardı. Ama hiçbiri basit değildi. O kadar yoğun bir duygunun içinde kaybolmuştum ki, birden kendimi sorgulamaya başladım.
Heyecan ve Hayal Kırıklığı
Defne, “Sana ne olmuş?” dedi. Cevap veremedim. O kadar çok şey vardı ki kafamda, birden “Evet” ya da “Hayır” diyemezdim. “Çift kökte işaret değişir mi?” sorusu basit bir dil bilgisi kuralı gibi görünse de, bu kadar anlamlı hale gelmişti ki. Hayatımda sanki bir şeylerin yönü değişmişti ve ben buna ayak uydurmak zorundaydım. İşaretler değişiyor muydu, yoksa ben mi değişiyordum?
Birden heyecan ve hayal kırıklığı aynı anda bıçak gibi kesildi. Kayseri’nin sokak lambalarından biri yanmaya başlamıştı. İçim ısındı. Defne yanımda sessizce duruyordu. Benim içimde ise karmaşık duygular birbirine karışıyordu. Gerçekten de hayat bazen değişen işaretler gibi miydi? Yani, insanlar da bu işaretler gibi mi, her an başka bir şekilde, başka bir anlamda varlık gösteriyorlar?
Zeynep’in başını okşarken aklımdan geçirdiğim bir başka düşünce de şu oldu: İşaretler değişebilir, ama asıl önemli olan onları nasıl algıladığımız.
O an, içimdeki o büyük karmaşayı yavaşça çözmeye başladım. İnsanların ilişkilerindeki değişim de tıpkı çift kök gibi. Her şey zamanla farklı bir boyuta evrilebiliyor, fakat bu değişim, bazen beklediğimiz gibi olmayabiliyor. Aynı işaret, farklı anlamlara bürünebilir. Ya da bazen hiç değişmeyebilir. Hep aynı noktada kalır. Ama önemli olan o noktada durmaya karar verip vermediğimizdi. Bir zamanlar çok yakın olduğumuz birinin gözlerinde farklı bir bakış görmek, zamanla başka birine dönüşen ilişkilere, duygulara sahip olmak, hepsi işaretlerin değişmesinin bir parçasıydı.
Umut ve Değişim
Kayseri’nin sokakları şimdi çok daha sessizdi. Akşamın geç saatleri. Ama içimde bir şeyler hâlâ kalmıştı. O an Defne’nin bakışları, bana geçmişi hatırlattı. Bir işaretin değişebileceğini anlamaya başlamıştım. İnsanlar, ilişkiler ve hatta duygular da bir anlamda sürekli evrim geçiren işaretler gibi. Her şey, hayatla, insanlarla kurduğumuz bağla ilgiliydi.
Çift kökte işaret değişir mi sorusu aslında yalnızca dil bilgisi değil, duygusal bir yanıt arayışıydı. Bir zamanlar bizim için her şey netti, herkesin yerini biliyorduk. Ama zamanla, hayat bizden başka bir şey istedi. Her şey değişmeye başladı. Zeynep’le, Defne’yle ilişkilerimiz, anlık değişen duygularla şekillendi.
Bir işaretin değişebileceğini kabullenmek, aslında büyük bir umudu içinde taşıyor. Her şey değişir; bazen zor, bazen kolay, ama değişimle birlikte her şey daha da anlam kazanır.
O köşeyi bulduğumda, içim rahatlamıştı. Çift kökte işaret değişir miydi? Evet, değişebilirdi. Hayat, insanlar ve duygular, en beklenmedik zamanlarda, en beklenmedik şekillerde değişirdi. Bir zamanlar anlamını bildiğimiz her şey, sadece bir işaretken, şimdi daha farklıydı. Değişim ne kadar korkutucu olsa da, onu kucaklamak, bir sonraki adımı atmak, aslında gerçek bir özgürlüktü.